Zaterdag 20 augustus
Gisteren aangekomen in Sölden om ter plaatse de laatste voorbereidingen voor de Oetztaler Radmarathon, die op zondag 28 augustus om 06:45 van start gaat, te doen. Een week om te wennen een het klimaat en de hoogte, wat parcoursverkenning te doen, en weer wat klim- en daalgevoel te krijgen.
Vandaag hebben we met z'n vieren (Frederic, Edith, Geert en ik) in het kader van de parcoursverkenning een rit gemaakt van 95 km met bijna 3000 hoogtemeters. Vanaf de 'Mautstelle', de Italiaans/Oostenrijkse grens, zijn we tegen de parcoursrichting in naar de top van de Timmelsjoch geklommen, hebben deze afgedaald, tot ruim halverwege de Jaufenpass beklommen en daarna weer omgedraaid om in parcoursrichting hetzelfde traject terug te rijden.
Deze eerste dag is me zeer goed bevallen. Het gevoel op de Timmelsjoch was uitstekend. Een wereld van verschil met vorig jaar, toen in trainingstempo die klim oprijden in de laatste kilometers gewoon afzien was, en ik uiteindelijk ook een slechte Oetztaler heb gereden (afgestapt op 1/3 van de Timmelsjoch en gewacht op Edith). Doordat ik een 27 kransje bij me had, kon ik veel soepeler blijven trappen. Een vergelijking met de Powertap gegevens van vorig jaar bevestigde mijn goede gevoel; hoger vermogen, hogere cadans, en een lagere hartslag:
Verkenning Timmelsjoch 2010 versus 2011 (29 km klimmen)
2010; 1:42:33, 16.9 km/u, 244 Watt, 159 bpm, 70 rpm
2011; 1:41:09, 17.2 km/u, 257 Watt, 155 bpm, 79 rpm
Bovengekomen op de Timmelsjoch heb ik nog even een filmpje getrokken:
Zondag 21 augustus
Vandaag niets spannends beleefd op de fiets. Twee uurtjes rustige duur gereden; Soelden - Oetz - Soelden.
Het is wel erg warm, tegen de dertig graden, en dat is wel even wennen. Morgen weer een stukje parcoursverkenning, dan is de Kuhtai aan de beurt, dus dan hopelijk weer een iets uitgebreider dagverslag, met meer beeldmateriaal.
Terugkomst in Soelden:
Maandag 22 augustus
Vandaag stond de beklimming van de Kuhtai op het programma. Vanuit Soelden betekent dit de eerste 49 km van het parcours rijden (afdalen naar Oetz en vervolgens de Kuhtai beklimmen) en weer terug.
Ook deze klim voelde zeer prettig aan door veel op de 27 te rijden. Ik had het gevoel zeer goede benen te hebben, maar weet niet of dit puur aan het feit lag dat ik twee tandjes extra had. Wel een zekerheid was dat ik terugklimmend naar Oetz nog te veel goesting over had. Mijn teamgenoten hebben me na de training nogmaals op het hart gedrukt me nu verder koest te houden. Pas op zondag mag de Adelaar uit Groningen zijn vleugels weer uitslaan...
Koeh-tai:
De eerste Koeh-tai meters bergop vanuit Oetz:
Dinsdag 23 augustus
De laatste dag met een stukje parcoursverkenning. Met z'n drieën (Frederic, Edith en ik) hebben we vanuit Sölden de Timmelsjoch beklommen tot aan de Mautstelle, om hier om te draaien en de afdaling tot aan de finish te verkennen.
Klimmen deden we rustig, dalen redelijk vlot. Dit laatste omdat je alleen dan goed kunt voelen hoe de afdaling loopt tijdens de Ötzi. Op zaterdag was de verkenning van de afdaling van de Jaufenpass daarom al half mislukt, omdat we door de grote weekend-verkeersdrukte bijna geen snelheid konden maken. Vandaag lukte dat gelukkig wel. Ook vandaag was het weer aangenaam warm. Na vandaag enkel nog wat losrijden en rusten...
Richting Timmelsjoch vanuit Sölden:
'Genieten' bergop?
Woensdag 24 augustus
Vanaf vandaag zou ik enkel nog 'losfietsen' tot aan de Ötztaler. Het nadeel van een verblijf in Sölden is dat je er geen rondjes kunt fietsen. Het kortste rondje is dat van de Ötztaler zelf (238 km), maar dat is voor gewone stervelingen zoals ik in de laatste week niet verstandig.
Losrijden zonder serieus klimwerk kan eigenlijk alleen maar door vanuit Sölden de licht dalende weg door het Ötztal richting Ötz te nemen, en op een gegeven moment weer om te draaien. Het nadeel van deze weg is de redelijk grote verkeersdrukte, die alleen maar verder toeneemt naarmate de Ötztaler dichterbij komt. Daarom heb ik voor vandaag gekozen om deels over deze weg los te rijden en daarna nog de doodlopende weg door het Ventertal te rijden, die eindigt in het plaatsje Rofen.
Uitzicht vanuit Rofen het Ventertal in:
Loslopende koeien op de weg tussen Vent en Rofen:
Binnenrijden van Vent:
Donderdag 25 augustus
'S ochtends 45 km zo vlak mogelijk losgefietst met Judith en Geert. 'S middags een bezoekje gebracht aan de Gaislachkogl op 3040 m hoogte. Dit leverde indrukwekkende plaatjes op:
Vrijdag 26 augustus
's Ochtends eerst om 10 uur stipt als één van de eerste deelnemers het startnummer opgehaald. Op grond van eerdere uitslagen (evt. in andere cyclo's) mogen we zondag allemaal (Frederic, Edith, Judith, Michel, Didier, Geert en ik) in het eerste startvak plaatsnemen.
Vanwege het zeer slechte weer dat voor morgen wordt voorspeld, en dus een gerede kans dat ik morgen de fiets niet ga aanraken, heb ik vandaag toch nog 80 km gefietst. Na eerst een uurtje te hebben losgereden met mijn teamgenoten, heb ik daarna nog een viertal korte intensieve blokjes gedaan, deels op de klimmende stroken door het Ventertal. De gehaalde vermogens en het gevoel in de benen gaven vertrouwen.
Losrijden met teamgenoten bij Langenfeld:
En dan begint het toch een beetje te kriebelen:
O.K., ik geef het toe, ik heb iets met kerkjes (Vent):
1 reacties:
Succes Oege!
Een reactie plaatsen